คณะก้าวหน้าประกาศจุดยืนไม่เอา"นายกพระราชทาน"ทุกรูปแบบ

คณะก้าวหน้าประกาศจุดยืนไม่เอา"นายกพระราชทาน"ทุกรูปแบบ วันที่ 27 ก.ค. 2564 เวลา 08:22 น. คณะก้าวหน้าประกาศจุดยืนไม่เอานายกพระราชทานทุกรูปแบบ ไม่ว่าจะมาตามรัฐธรรมนูญหรือไม่ก็ตาม ยกบทเรียนยุคม็อบพันธมิตรไล่ทักษิณสุดท้ายปูทางสู่รัฐประหาร คณะก้าวหน้าได้เผยแพร่ข้อความผ่านเฟซบุ๊กแสดงจุดยืนไม่เห็นด้วยกับข้อเสนอนายกรัฐมนตรีคนนอกที่ไม่ได้มาจากรายชื่อในบัญชีที่พรรคการเมืองเสนอ และย้ำว่า นายกรัฐมนตรีต้องมาจากประชาชนเท่านั้น โดยมีเนื้อหาดังนี้ บทเรียน “นายกพระราชทาน” ข้อเสนอที่ทำลายกระบวนการ “ประชาธิปไตย” ไม่น่าเชื่อว่าถึงวันนี้ ปีนี้ เรายังคงต้องมาพูดคุย ถกเถียง ทำความเข้าใจกันอีกกับคำว่า “นายกพระราชทาน” การปกครองในระบอบประชาธิปไตยนั้น อำนาจสูงสุดเป็นของประชาชน ก่อกำเนิดเป็นรัฐธรรมนูญซึ่งเป็นข้อตกลง เป็นฉันทามติร่วมกัน สถาบันพระมหากษัตริย์ก็เป็นหนึ่งในองค์กรตามรัฐธรรมนูญ และอยู่ใต้รัฐธรรมนูญ ประชาธิปไตยจึงไม่ใช่สิ่งที่สถิตนิ่งตายตัว แต่เป็นกระบวนการ มีความเคลื่อนไหล เปลี่ยนแปลง เป็นพลวัต ด้วยเหตุนี้ เมื่อมาถึงจุดที่อาจจะเรียกกันว่าวิกฤตการเมือง การยุบสภาคืนอำนาจกลับไปที่ประชาชน จึงเป็นกระบวนการที่ถูกต้องชอบธรรม และจากนั้นการหาเสียงด้วยนโยบาย การลงคะแนนเลือกตั้งของประชาชน ก็จะเป็นการปฏิรูปไปในตัวของมันเอง ไม่ใช่หยุดกระบวนการประชาธิปไตยแล้วเอา “คนดี” หรือ “คนกลาง “ หรือ “นายกพระราชทาน” ซึ่งไม่เป็นไปตามครรลองการปกครองในระบอบประชาธิปไตยมาบริหาร แล้วอ้างวาทกรรมอย่าง “ปฏิรูปก่อนเลือกตั้ง” บทเรียนสำคัญของการเมืองไทยร่วมสมัย บทเรียนหนึ่งซึ่งเราได้เห็นกันมาแล้ว เป็นต้นตอที่สร้างปัญหา สร้างความขัดแย้งให้กับสังคมไทยอย่างร้าวลึก และยาวนานตราบจนกระทั่งปัจจุบันนี้ ก็คือการชุมนุมของ “กลุ่มพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย” ในปี พ.ศ.2548-2549 “กลุ่มพันธมิตรฯ” ชูธง “กู้ชาติ” พร้อมสร้างวาทกรรม “ถวายคืนพระราชอำนาจ” และเรียกร้อง “นายกพระราชทาน” เพื่อขับไล่ ทักษิณ ชินวัตร นายกรัฐมนตรีในขณะนั้น ผู้สนับสนุนข้อเรียกร้องนี้หยิบยกเอามาตรา 7 ของรัฐธรรมนูญฉบับปี พ.ศ. 2540 มาเป็นข้ออ้าง ว่ามีบัญญัติเรื่องนี้ไว้ ดังนี้ “ในเมื่อไม่มีบทบัญญัติแห่งรัฐธรรมนูญนี้บังคับแก่กรณีใด ให้วินิจฉัยกรณีนั้นไปตามประเพณีการปกรครองในระบอบประชาธิปไตยอันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุข” โดยอ้างว่า ให้กลับไปตามประเพณีการปกครองนั่นก็คือ สามารถขอ “นายกพระราชทานได้” เป็นเรื่องที่ผิดฝาผิดตัวอย่างยิ่ง เพราะต้องไม่ลืมว่า นี่คือบทบัญญัติที่เขียนภายใต้การปกครองในระบอบประชาธิปไตย ย่อมไม่มีทางที่จะให้ประเพณีการปกครองย้อนกลับไปสมัยสมบูรณาญาสิทธิราชย์ “ถวายคืนพระราชอำนาจ” และให้พระมหากษัตริย์พระราชทานนายกรัฐมนตรีมาให้อย่างแน่นอน