Ντόλτσε Βίτα

Ντόλτσε Βίτα Καλλιεργούνταν ανέκαθεν η αντίληψη πως τα στελέχη, πόσω δε μάλλον οι ταγοί της Αριστεράς οφείλουν να υιοθετούν έναν ασκητικό σχεδόν τρόπο ζωής. Στις αρχές της Μεταπολίτευσης κυκλοφόρησε η φήμη ότι ο Μίκης Θεοδωράκης είχε γιωτ. Η φθονερότερη μερίδα της κοινωνίας, οι άνθρωποι που διασκεδάζουν τη δική τους θλιβερή ζωή, κοιτώντας από την κλειδαρότρυπα τις ζωές των άλλων και κρίνοντάς τες με μοχθηρότητα μεσαιωνικών ιεροεξεταστών, εξανέστη. Υποκριτή τον χαρακτήρισε. Ψευτοαριστερό. Που βγάζει εκατομμύρια ποντάροντας στα βάσανα τού κοσμάκη και τα ξοδεύει σε λούσα. Σύντομα διαπιστώθηκε ότι το διαβόητο "γιωτ" επρόκειτο για ένα καϊκάκι, με το οποίο ο Μίκης ψάρευε στον Κορινθιακό. Σιώπησαν προσωρινά οι τσούχτρες. Έκαναν παύση σε αναζήτηση άλλου στόχου. Θυμήθηκα το παραπάνω περιστατικό με αφορμή τον σάλο που ξέσπασε επειδή το ζεύγος Αχτσιόγλου-Τζανακόπουλου εθεάθη να παραθερίζει σε πολυτελές ξενοδοχείο, στη νότια Πελοπόννησο. Η απόσταση μεταξύ λόγων και πράξεων -μεταξύ της "επαναστατικής γυμναστικής" στην οποίαν υποβάλλουν τη γλώσσα τους οι δύο πρώην υπουργοί και του τρόπου ζωής που φαίνεται να έχουν ασπαστεί- σκανδάλισε ακόμα και ανθρώπους σοβαρούς και καλόπιστους. Νοείται η φέρελπις πολιτικός, η οποία πρόσφατα δήλωνε ότι η πανδημία αποτελεί ευκαιρία για την Αριστερά διότι προφανώς η κανονικότητα αποκοιμίζει τις μάζες, νοείται ο αψίκορος εκλεκτός της να απολαμβάνουν τα κοκτέιλ τους πλάι σε υπερχειλίζουσα πισίνα; Να δέχονται ευχαρίστως τις περιποιήσεις τού σερβιτόρου και της καμαριέρας, οι οποίοι λιώνουν στο λιοπύρι για το γλίσχρο μεροκάματο; Ασφαλώς και νοείται. Η προσφορά της κυρίας Αχτσιόγλου και του κυρίου Τζανακόπουλου στα δημόσια πράγματα δεν φτάνει στο νυχάκι της προσφοράς τού Μίκη Θεοδωράκη. Εφόσον όμως οι βουλευτικές τους αποζημιώσεις και τα τυχόν λοιπά εισοδήματά τους τούς δίνουν τη δυνατότητα να απολαύσουν κάποια μερόνυχτα ντόλτσε βίτα, γιατί να το αρνηθούν; Μήπως απουσιάζοντας οι ίδιοι από το "Κόστα Ναβαρίνο" θα κάνουν την καθημερινότητα τού σερβιτόρου και της καμαριέρας καλύτερη; Καλλιεργούνταν ανέκαθεν η αντίληψη πως τα στελέχη, πόσω δε μάλλον οι ταγοί της Αριστεράς οφείλουν να υιοθετούν έναν ασκητικό σχεδόν τρόπο ζωής. Να απέχουν, αν όχι και να περιφρονούν, τις υλικές απολαύσεις. Να συμπάσχουν έμπρακτα με το χειμαζόμενο προλεταριάτο. Ο ίδιος ο Λένιν είχε δεχθεί -λένε- πριν από τον "Κόκκινο Οκτώβρη" λεκτική επίθεση ενός συνεπιβάτη του σε ένα τρένο. "Πώς είναι δυνατόν εσείς, ένας επαναστάτης, να ταξιδεύετε στην πρώτη θέση;" τον είχε ρωτήσει. "Η επανάσταση θα γίνει για να προβιβαστούν όλοι στην πρώτη θέση" είχε απαντήσει ο Λένιν. "Όχι για να πέσω εγώ στην τρίτη...". Επιβεβαίωσε τη θέση του λίγο καιρό αργότερα, όταν ως ηγέτης των σοβιέτ κυκλοφορούσε με ρολς-ρόις. Ο Λένιν είχε δίκιο. Σημασία έχει η πολιτική δράση, όχι οι προσωπικές συνήθειες. Ένας λιτοδίαιτος πλην μονομανής πολιτικός -κάποιος που αντλεί χαρά μονάχα από το κυβερνάν, το αντιπολιτεύεσθαι ή το συνωμοτείν- είναι απευκταίος. Κινδυνεύει να αποδειχθεί βλαβερότατος έως και καταστροφικός. Ένας μπον-βιβάν αντιθέτως, ο οποίος απολαμβάνει τη ζωή στα μικρά και στα μεγάλα της, διαθέτει την ψυχραιμία που δίνει η χόρταση. Χορτάτους θέλουμε ανθρώπους στον δημόσιο βίο. Όχι λιγούρηδες. Δυστυχώς ο ΣΥΡΙΖΑ, αφότου -προ δωδεκαετίας σχεδόν- εξαλλάχθηκε από ριζοσπαστικό σε λαϊκίστικο κόμμα, όχι απλώς ενέδωσε αλλά και υπερέβαλε στο "σεμνά και ταπεινά", το οποίο νομοτελειακά αποδεικνύεται υποκριτικό. Η αγραβατοσύνη τού κυρίου Τσίπρα πρυτάνευσε στην προσωπική του σημειολογία. Βουλευτές -και υπουργοί κατόπιν της "Πρώτης Φοράς Αριστερά"- με σεβαστότατη προσωπική περιουσία περιφέρονταν ρακένδυτοι σχεδόν, κακοσουλούπωτοι, με ρούχα αγορασμένα -λες- από καλάθια στις εκπτώσεις... Ο ίδιος ο κύριος Τζανακόπουλος καυχιόταν ότι είχε κατοικήσει επί δύο συναπτά έτη στο Αιγάλεω. Επόμενο ήταν όταν το ζεύγος Μπαζιάνα-Τσίπρα αποφάσισε να στείλει τους γιούς του σε ένα ιδιωτικό σχολείο να υποστεί βιτριολική, άδικη κριτική. Ποιός δεν επιθυμεί για τα παιδιά του την καλύτερη δυνατή μόρφωση; Το τι έπραξε ως πρωθυπουργός ο κύριος Τσίπρας για τη βελτίωση της δημόσιας εκπαίδευσης αποτελεί βεβαίως άλλο ζήτημα... Χάρηκα όταν έμαθα ότι η κυρία Αχτσιόγλου περνάει τον μήνα της στο "Κόστα Ναβαρίνο". Ελπίζω δε να το κάνει με γνήσιο μικροαστικό ενθουσιασμό. Να μην την έχει ήδη διαβρώσει το μπλαζέ των μεγαλοαστών, οι οποίοι τείνουν να θεωρούν τις υλικές ανέσεις δεδομένες και υποφέρουν ως εκ τούτου από υπαρξιακά, ψυχολογικά και άλλα δεινά... Μακάρι τα γκεσέμια και τα φυντάνια της αξιωματικής αντιπολίτευσης να χαίρονται -με τον νόμιμο παρά τους, δίχως να υποχρεώνονται σε εξωθεσμικούς παράγοντες- τριήμερα και εβδομάδες ντόλτσε βίτα. Θα τους βοηθήσει να αποβάλουν σταδιακά τη ρητορική τού κοινωνικού φθόνου, τού ταξικού μίσους. Να γίνουν πιο ουσιαστικοί στην κριτική και στις επαγγελίες τους. Θα ωφελήσει εν τέλει τη δημοκρατία μας. * Ο κ. Χρήστος Χωμενίδης είναι συγγραφέας Πηγή: capital.gr Διαβάστε πρώτοι τις Ειδήσεις για ό,τι συμβαίνει τώρα στην Ελλάδα και τον Κόσμο στο thetoc.gr Tags