بالاترین: &#

بالابلاگ
این دختربچه بلوچ در کویری تفتیده ایستاده است. او تنها ۷یا ۸ بهار از عمرش بیشتر نگذشته است. اما به اندازه یک زن میانسال با درد و رنج زندگی آشناست. او کودکی‌اش را در کپر آغاز کرد. هرگز بازی کردن را نیاموخت. هرگز اسباب بازی ندید. اما به یاد دارد کودک همسایه اش در هوتک غرق شد و دیگر برنگشت. به یاد دارد تمساح پای نعمان پسربچه هم کلاسی‌اش را خورد. این کودک از یاد نمی برد که پدر سوختبرش چگونه در شولای تاریک شب به دل دشت و کویر می زند و مادر تمام وقت چشم به راه آمدن اوست.
او شب های گرسنگی و .