Os párrocos ourensáns que daban misa en Euskadi nunha lingua amortallada
Noia, Porto do Son, Corme, Vilagarcía de Arousa ou Marín son algúns dos lugares de procedencia de moitos dos galegos que pasaron a súa vida botando redes ao mar Cantábrico e amarrando barcos en Pasaia (Guipuzkoa). Mentres o resto de Euskadi foi refuxio para os que atopaban sustento na industria e na construción, esta localidade –que algúns consideran unha extensión de San Sebastián pola súa proximidade– recibiu a miles de mariñeiros durante décadas. Tamén a –polo menos– dous ourensáns que non amalloaron naves, senón palabras.