(Jim Postma) Sommigen mensen kunnen scenario’s verzinnen voor films. Maar er zijn live scenario’s (uit het leven gegrepen) die je niet kunt verzinnen. Zoals ik hier beschreef in de vorige twee afleveringen over een bizar geval van een zelfmoordpoging voor mijn huisdeur. Speelde ik toen nog een bescheiden bijrol, enkele jaren geleden kreeg ik daarin een hoofdrol. In minstens zo’n bizarre situatie. Ook hier ging het weer om een puur drama, tussen leven en dood. De andere hoofdrol in dit relaas was (helaas) weggelegd voor mijn destijds goede vriend, de Rotterdamse kunstenaar Jano (zijn kun...