ไวรัสกิน&#xE

สิ่งที่เราจะได้เห็นชัดในเชิงข้อมูลคือ บัญชีสินเชื่อของลูกหนี้รายใดเป็นหนี้เสียเพราะผลกระทบจากไวรัสโควิด-19 เหมือนผลกระทบจากน้ำท่วม เหมือนการแยกแยะบัญชีที่มีการพักชำระหนี้จะทำให้มีการคัดแยกปลาป่วยออกจากน้ำ จะได้เอาปลาป่วยไปรักษาในตู้ปลาที่ใส่ยาแยกต่างหาก เพราะลูกหนี้เหล่านั้นคือผู้ประสบภัยทางเศรษฐกิจตัวจริงเสียงจริง เขาพร้อมค้าขาย เขาอยากสู้ต่อ เขามีภาระลูกน้องลูกจ้างต้องดูแล เขาไม่อยากแบมือขอ เขามีฝีมือ เขามีตัวตนในระบบเศรษฐกิจรากฐานของประเทศเรา และเขาคือนักสู้ตัวจริงที่ไม่เคยได้รับผลประโยชน์จากการผูกขาด ตัดตอน มีอำนาจตลาดแอบแฝงใดๆ เขาคือคนในระบบ.ใครจักใคร่ค้า ช้างค้า ใครจักใคร่ค้า ม้าค้า.
ท่านผู้อ่านครับ กว่าเราจะได้เครื่องมือมาช่วยแยกแยะเป้าหมายชัดเจนต้องใช้เวลากว่าหนึ่งปีในยามสงครามโรคระบาดและผู้คนทั้งภาครัฐและเอกชนที่ร่วมกันทำต่างไม่ท้อมันจึงเกิดขึ้นได้ เราต่อสู้กับระบบ ขั้นตอน กติกาที่สร้างกันมาแต่อดีตด้วยสมองคนที่บอกเหตุผลต่างๆ นานา บางครั้งเหมือนไม่รู้ร้อนรู้หนาว ไม่รู้สึกรู้สากับความเดือดร้อน เพื่อให้เร็วทันในการช่วยคนเป็นหนี้จากสงครามโรคระบาดจากไวรัสโควิด-19 ก็ไม่รู้ว่า เราชนะ หรือเราแพ้
ตอนนี้เราก็มาเจอกับดักตัวที่สองคือ การจะให้ความช่วยเหลือด้วยการใส่สภาพคล่องกับลูกหนี้ที่ได้รับผลกระทบ ต้องฝ่าด่านคำว่า ลูกหนี้รายนั้น ต้องยังพอมีศักยภาพ ซึ่งผู้เขียนก็มาเจอเอากับข่าวที่มีการสื่อสารออกมาจากแหล่งข่าวในแวดวงการเงินความว่า
. การดูว่ามีศักยภาพไหม สถาบันการเงินก็จะดูว่าลูกค้ามีความสามารถในการหารายได้แค่ไหน ถามว่าแล้วธุรกิจอย่างร้านอาหาร ที่เดี๋ยวก็ต้องปิด หรือเปิดแบบไม่ให้นั่งทานที่ร้านจะคำนวณรายได้อย่างไร หรือกลุ่มโรงแรมจะคำนวณรายได้อย่างไร เพราะยังบอกไม่ได้เลยว่านักท่องเที่ยวจะกลับมาวันไหน เงื่อนไขแบบนี้เขียนไว้เพราะไม่อยากให้ลูกหนี้ที่ไม่ดีเข้ามาขอใช้สินเชื่อ สรุปก็คือ ลูกหนี้กลุ่มสีส้ม กับสีแดง ก็ไม่สามารถกู้ได้เหมือนเดิม
ทั้งนี้ หากจะช่วยผู้ประกอบการกลุ่มสีส้ม หรือสีแดง (ผู้เขียนคิดว่าก็คือกลุ่มที่ได้รับผลกระทบหนัก และเป็นกลุ่มหนี้เสีย) ก็จะต้องแก้ไขเงื่อนไขในประกาศธนาคารแห่งประเทศไทย (ธปท.) ดังกล่าวด้วย โดยต้องเขียนใหม่ว่า “ให้สภาพคล่องแก่ผู้ประกอบการที่ได้รับผลกระทบจากโควิด-19” เพราะหากไม่ผ่อนเกณฑ์ ก็คงไม่มีแบงก์ไหนกล้าปล่อยสินเชื่อให้กับกลุ่มสีส้ม และสีแดง ส่วนกลุ่มสีเขียว สีเหลือง ก็จะมีแค่กลุ่มส่งออกที่ธุรกิจไปได้ในช่วงนี้
ผู้เขียนพยายามจะสื่อให้เห็นภาพว่า กับดักที่เราช่วยกันสร้างขึ้นมาในยามเศรษฐกิจ?หน้าตาแบบหนึ่งจะเพื่อความมั่นคง เสถียรภาพ หรือเพื่อความรอบคอบ รัดกุม เข้มข้น มันอาจดีและเป็นคำตอบที่ถูกในบริบทวันนั้น แต่วันนี้ขาหนึ่งกำลังสู้กับไวรัสโควิด-19 ซึ่งไม่มีสมองเพื่อหยุดความสูญเสียในชีวิต การเจ็บป่วย ทำไมเรายอมเสี่ยงกับการใช้วัคซีนที่ยังอยู่ในระยะทดลอง ขนาดลิงยังบอกว่า ให้มนุษย์ทดลองให้จบก่อนค่อยมาฉีดฉัน แต่ในอีกด้านหนึ่งของสงครามเศรษฐกิจ เรากำลังใช้กระบวนการตามขั้นตอน กฎกติกา Kick the can down the road หรือไม่ ท่ามกลางผู้คนเป้าหมายที่ได้รับผลกระทบชัดเจนขึ้นมาแล้ว
ไม่มีทางที่เราจะได้ผลลัพธ์ที่ต่างและใหม่ด้วยการใช้กระบวนการเก่าและเดิม ที่คนทำงานทั้งราษฎร์และหลวงก็รู้ดีแก่ใจว่าไม่น่าจะใช่.
ขอย้ำว่านี่คือความเห็นส่วนตน มิใช่ความเห็นขององค์กรที่ผู้เขียนสังกัดอยู่แต่อย่างใดขอบคุณครับ
ข่าวที่เกี่ยวข้องในอดีต