Ragıp Karadayı - Boşluğa bakan evlerden iki büklüm bir nine çıktı...
Hastalığın yorduğu zayıf bedenine çöreklenen ağırlık devam ediyordu. Bu vesileyle göz kapaklarını dinlendirme fırsatını buldu. Sonra; "Ah, şu kalbim!" dedi. "Niçin kabına sığmıyor bilmem ki?.. Sanki şuramda, yüreğimin tam ortasında, yaramaz bir kuş var. İşte bu kuş, orada kanat çırpıyor, kendisini hapseden kafesi, kırıp parçalamak istiyor. Gönül kuşum, azat olmayı, huzur ve saadetle yaşamayı umuyor! Hoş, güzelim huzur ve saadet, pek öyle uzağımızda da değil ama kavuşmamız zaman alacak. Babam iş bulsa, bizler de okulumuzda muvaffak olabils...